ผ่านมานานแค่ไหนแล้วนะ
จากวันนั้นที่เลิกกันไป...
วันที่บอกเลิกไป เราเสียใจมากนะ
....แต่ก็ไม่มีน้ำตา....
..............................................
ทุกวันนี้ก็ยังคงรักและเป็นห่วงเหมือนเดิม
ยังอยากรู้ว่าเค้าเป็นยังไง
สุขสบายดีมั้ย ร่าเริงหรือเปล่า
happyมั้ย ?
............................................
อยากจะขอโทษเค้าเป็นล้านๆ ครั้ง
แต่มันคงไม่เท่ากับความผิดที่เราได้ทำลงไป
มันคงไม่เพียงพอกับที่เราปล่อยปะ ละเลยเค้า
.....................................................
ทุกเช้าเรายังคงเหมือนเดิม
ลืมตามาพร้อมกับความคิดถึงที่มี
และภาวนาให้เค้ามีความสุขในทุกๆ วัน
.........................................................
ออกไปข้างนอก....
.......ก็ยังคงไปที่เดิม.....
ที่ๆ เป็นของเรา ที่เราเคยไปด้วยกัน
ยังไปสถานที่เหล่านั้นอยู่เสมอๆ
และยังคงมองเห็นภาพเก่าๆ ที่เราเดินอยู่เคียงข้างกัน
แม้ว่าวันนี้จะไม่มีภาพเหล่านั้นอีกแล้ว
.................................................................
ร้านอาหารที่เคยชอบไป
ขนมที่ชอบกินด้วยกันบ่อยๆ
ยังเป็นของโปรดของเราอยู่เสมอ
.............................................................
เสื้อตัวเดิม แหวนวงเดิมที่เคยใส่
ของที่เคยซื้อคู่กัน
....สิ่งเหล่านั้น...
ก็ยังใส่อยู่ทุกวัน ไม่ได้ทิ้งไปไหน
..........................................................
ทุกเทศกาล และวันสำคัญยังจำได้ไม่ลืม
วันที่เราเจอกันครั้งแรก
วันที่เราบอกรักกัน
วันที่เรามีความสุข
วันเหล่านั้น
ยังคงวนเวียนอยู่ใความทรงจำของเราเสมอ
...............................................................
ของที่ชอบ และไม่ชอบ
ข้อห้าม และข้อตกลงต่างๆ
ยังจำได้ และยังคงยึดปฏิบัติตาม
................................................................
เรายังใช้ชีวิตเหมือนเดิมกับทุกวันที่ผ่านมา
แต่สิ่งที่เปลี่ยนไป
คือ การที่ไม่มีเค้าอยู่เคียงข้างกาย
.........................................................
มีสุข ทุกข์ เศร้า หม่นหมอง และร้องไห้
ปนๆ กันไป
แต่ก็ยังยืนหยัดได้อย่างในวันนี้
...................................................
แต่สิ่งที่ยังไม่หาย
คือ การที่ต้องพบเจอกัน
ความรู้สึกผิดเมื่อเจอหน้ากัน
แม้เจอแค่เพียงห่างๆ
ไม่ได้พูดจากัน
.......................................................
แต่ความรู้สึกผิดก็เข้ามาครอบคลุม
ไม่กล้ายิ้ม ไม่กล้าสบตา...
และไม่กล้าพูดคุย
ได้เเต่แอบมองอยู่อย่างนั้นร่ำไป T_T
.....................................................
วันไหนที่เราได้พบเจอกัน
สำหรับเราแล้ว
จะเป็นวันสีเทาหม่น
วันที่อยากจะร้องไห้ แต่ไม่มีน้ำตา
วันที่รู้สึกผิด
วันที่พร่ำแต่คำว่า "ขอโทษ"
วันที่นอนไม่หลับ
วันที่คิดถึงอดีต
....................................................
เมื่อไหร่จะหายจากอาการเหล่านี้สักทีนะ
เมื่อไหร่ที่เราจะเข้มแข็งกว่าเดิม
เมื่อไหร่ที่เราจะพร้อมก้าวเดินไปข้างหน้า
เมื่อไหร่ที่เราจะไม่เสียใจกับมันอีก
เมื่อไหร่ที่เราจะก้าวผ่านวันสีเทาหม่นนี้ไปได้
เมื่อไหร่กันนะ ??
